We zijn helemaal terug!

Ok bloggers,
we geven het toe, wij zijn geen mensen om een blog bij te houden! Het is gewoon veel gemakkelijker om er foto’s op te zetten!
Maar allé, we maken toch nog wat tijd vrij om er voor jullie een verslagje op te zetten van onze bezigheden. Jawel hoor, we zijn druk bezig geweest!
We zijn voor onze stage een weekje naar het binnenland geweest. Dat is het mooiste wat je je kunt voorstellen. De rit ernaar toe, dat is weer iets anders. We houden het erbij dat dat avontuur was!
Ze hadden ons vertelt dat we de zondagmorgen met een busje naar het binnenland zouden rijden. Het was een rit van toch wel 4 à 5u, dus een busje zagen wij goed zitten. Dus die zondagmorgen, wij allemaal lekker uitgeslapen in de taxi gestapt van onze goeie vriend Dwight en met volle verwachting naar de startplaats van ons avontuur. En TOEN, toen kwamen we in contact met onze bus! En nee, het is geen bus zoals we het ons allemaal hadden voorgesteld. Ohnee, een vrachtwagen met een container erop vanachter. In de container een paar gaten geslaan als ramen en wat ijzeren bankstellen in geplaatst en dat was het. Wij waren er onmiddellijk voor te vinden, alleen Gwen en Sofie van het kleuter zagen het wat minder zitten! Er was zitplaats voor 20 man en er zat zeker 30 man op! Maar zoals iedereen hier ondertussen al weet: ALLES KAN IN SURINAME!
Na een lange rit met de bus moesten we overstappen op een korjaal (een lange smalle boot), na een uurtje varen kwamen we dan eindelijk op onze verblijfplaats, jaw jaw Djamaika. Dit is wat we hadden gedroomd! Een dorp met hutten, waar vrouwen naar de rivier lopen met een tobbe op hun hoofd. De rivier is het belangrijkste element in het dorp. In de Surinamerivier wassen de mensen hun kleren, hun keukengerei, zichzelf,… Ze gebruiken het water om te koken, om te drinken,… Wijzelf woonden ook in een hut, maar wij hadden bedden om in te slapen ipv hangmatten. Omdat dit dorp geregeld bezoekers ontvangt hadden we ook een (hele) primitieve badkamer. De volgende dag zijn we direct begonnen met stage te geven. De kinderen zijn daar zalig! De eerste dag liepen we naar school en hoorden we vanuit het oerwoud een bel luiden, plots kwamen vanuit alle hoeken kinderen aangelopen die nog allemaal op tijd op school wilden zijn. Alle kinderen hadden , net zoals in de stad, een propere jeans aan met een netjes gewassen hemdje. (Dit is raar, want als de kinderen thuis zijn hebben ze bijna geen kleren aan!) Wanneer we net onder elkaar beslist hadden welke klas we zouden kiezen en we net de klas binnen stapten kregen we allebei direct het handboek in de handen gestopt! Geen observatie, direct les geven was de boodschap! De kinderen zijn hier veel rustiger in de klas dan op de scholen in de stad, wat als gevolg heeft dat je ze meer moet motiveren. Want in zo’n dorp is onderwijs niet de hoogste prioriteit. Men leeft van de natuur en men vindt het dus belangrijk dat kinderen daar alles van te weten komen! Zo heeft de school in de 3de graad ook een apart vak, namelijk “tuin”. Op de foto’s zie je hoe Céline met de jongens mee helpt om het gras te “maaien” op de speelplaats. (En het was bakheet hoor!!!) In 1 klas zitten verschillende leeftijden bij elkaar. (in de 5de klas zaten kinderen van 10 maar ook van 17 jaar)
Na school gingen we zwemmen in de rivier met de kinderen. We zijn ook een keer met een boot gaan varen en hebben langs de waterkant toen gepick-nicked...zalig!

Het weekend nadien zijn we op weekend gegaan naar Republiek. Onze huisbaas heeft ons meegenomen, samen met zijn gezin en nog een paar vrienden van hun kinderen. We hebben ’s nachts gezwommen, BBQ gegeten , gechilled!

Nadien hebben we nog een uitstap gemaakt waar we een Anaconda hebben gezien en waar ik (Céline) met een 4x4 door de Savanne heb gecrosst!!! Zalig was dat!!
Midden in de Savanne hebben we naar de zonsondergang gekeken terwijl een DJ stond te draaien (met een generator natuurlijk!!) en wij lekker konden dansen! Toen de zon gezonken was ging het kampvuur aan en kon het feest gewoon verder gaan. Daar stonden we dan…midden van de natuur met Caiperinhã à volonté!Toen we echt te moe waren om nog te dansen op de zalige Surinaamse muziek kropen we dan maar in onze hangmat!

Morgen en overmorgen bezoeken we Brownsberg. Deze uitstap zal de laatste zijn die we zullen kunnen doen want zaterdag stijgt hier ons vliegtuig op om zondagochtend in Schiphol te landen! We zullen zeker nog genieten van onze laatste dagen om nadien weer in het stressy Belgische leventje te stappen! We verontschuldigen ons nu al, wanneer we ergens te laat zullen komen, wanneer we ongevraagd bij je binnen vallen met enkele vrienden, wanneer we een Surinaams accentje hebben, wanneer we verbaasd zullen kijken als geen enkele jongen ons nafluit op straat, wanneer we geen kip meer willen eten (omdat we het hier elke dag moeten eten), wanneer we naar een hangmat hunkeren, wanneer we Surinaams beginnen dansen op een fuif, wanneer we gebakken bananen vragen (Céline), wanneer we aan de linker kant van de straat rijden, …

Toch al enkele Surinaamse tips:
- Als je te veel werk hebt kun je maar 1 ding zeggen:
“ wat vandaag niet lukt , probeer je morgen te doen”
- antwoord op alles
“ik kijk wat ik voor je kan doen, maar ik beloof je niks”
- als je iemand moet teleurstellen zeg dan
“maak je niet druk man, alles komt altijd goed!” of
“als God het zo wil, nja..dan zal het zo geschieden, daar kan je niks aan verhelpen!”
- als je ergens te laat bent zeg je
“het regende”
-sta op met de volgende leuze
“goeie morgen, zonder zorgen”

Tot binnenkort!!!
Dikke zoenen
Céline en Sofie